Archive for Nobyembre 2007
Nice Meeting You, Trinoma
Ever been to TRINOMA? siguro ilang beses na kau nakapunta noh? well, me? it’s just my FIRST TIME a while ago, hehe. totoo un! nadaanan ko na un once nung nagpunta kaming METROWALK with my classmates dati, but we didn’t enter since gabi na nun that time. so aun na nga, after class, 5 of us in our KADA (barkada or group na laging magkakasama) ung pumunta. actually we are 9 in all in the group. ung isa, absent. ung isa nmn, umalis agad cause may important na lakad. then the other two, wala, PARIWARA na (i’ll tell it in my side story here). Xd. kaya we were just 5 na nag-Trinoma. hinatid kami ng mom ng isa samin hanggang dun kaya BAWAS GASTOS para sa pamasahe, hehe. at our arrival, i first observed the place – the structure, the environment, pati ung stores. ok, maganda ung pagkakagawa (namangha ako promise), but i can’t stop thinking: “what’s special about this mall? what makes it differ from other malls, like SM NORTH? IT’S STILL A MALL DUH“. madaming nagsasabing maganda nga, and we can’t deny that’s true, but madami din ang nagsasabing EXPENSIVE ung mga andun (narinig ko nga, mga tao pumupunta dun para magpalamig lang). dunno if that’s true but have you noticed that PEOPLE COME IN WITH NOTHING, COMES OUT WITH NOTHING. hope you get what i mean kasi even my classmates noticed it. kung pupunta ka ng Trinoma para mamili, dapat talagang may pera kang dala. and not just money, but BIG money (try nyo sumali sa Whammy! Push Your Luck para magka-big money. lol) haha Basahin ang karugtong nitong lahok »
Sleepy Wednesday
Ito ay isang lathalaing pilipino (sa kabila ng aking pamagat na ingles):
Magandang hapon sa inyong lahat. nandito nanaman po ako, nagsusulat ng mga walang kabuluhan at walang kakwenta-kwentang artikulo sa aking blog. Xd. sa totoo lang ay naiinip ako ngaun, wala talaga akong magawa – sa blog ko man, sa aking mga transaksyon sa friendster at multiply, pati na din sa buong daigdig ng internet. nakatunganga lang talaga ako ngaun na tila inaantay ang pagdating ng pasko. lol, may dalawampu’t pitong araw pa bago ang pagsapit ng kapaskuhan. at mayroon pa akong sapat na oras para paghandaan ang nalalapit na pagdiriwang. sabik na nga ako eh, gusto kong malaman kung paano magiging iba ang pasko ko ngaun kesa dati. tsaka sabik na din ako sa mga matatanggap kong regalo. haha Basahin ang karugtong nitong lahok »
A Minute Of Tense-ness
FIRST TIME kong gawin to sa isang store, and sa NATIONAL BOOKSTORE pa ha. Xd. kasi i need to buy 4 green fillers na malalaki, but i couldn’t see one sa national, ung nakita ko lang is MGA PACK ng fillers na ASSORTED ang mga kulay. eh ang sabi ng saleslady di daw pwede isa lang ang kukunin mo dun sa mga pack na un. but if i bought the pack, ano nmn gagawin ko dun sa fillers na natira? TAKE NOTE: KULAY GREEN LANG ANG KELANGAN KO. may kasama akong classmate that time (pilyo xa for those who don’t know), then she said palitan ko nalang daw ung laman and pagsama-samahin ko ung mga green fillers. i REFUSED nung una. but i really need to buy 4 green fillers and I DON’T HAVE A CHOICE AGAIN. so kumuha kami ng apat na packs nun, pumunta sa isang sulok, and pinagpalit-palit ung laman nun and pinagsama-sama namin ung fillers na kulay green. Xd. well, i got nervous kasi nga baka mahuli kami, but thankfully hindi nmn. now we went to the counter and binayaran na namin ung binili namin (i don’t know if naging suspicious kami. hope not). pero ano kaya gagawin ko pag NAHULI kami? alam kong it’s kinda wrong since parang nandaya ako, but it’s just because of my DESPERATION to buy what i need.
Ngaun, alam ko na ung feeling ni Heinz nung naging DESPERATE xang nakawin ung drug for his wife (from the story Heinz Dilemma – found in my blog).
The Positive Me
Aun, after what i have posted yesterday, i felt good this morning. ewan ko ba basta i’m in a GOOD MOOD today. siguro nga gumaan talaga ung pakiramdam ko after that previous post of revelations.
KNOW WHAT?
1. I wasn’t serious and “kinda galit” pag-gising ko (well, the usual me is galit na agad early in the morning palang) Xd
2. Even na i just commuted kanina pagpasok (and umaambon pa that time ha), i felt lighter than before and wala akong narinig na reklamo galing sakin inspite of the HEAVY TRAFFIC along the way. luckily, i’m not late. hehe
3. MASAYA ako, na nahalata ito ng mga classmates ko. “abot tenga” nga daw ngiti ko. lol
4. MAINGAY daw ako ngaun and we know, it’s NOT NORMAL to me na maging madaldal sa room even if naglelesson ung professor.
5. Nilibre ko pa nga ung classmate ng friend ko ng pamasahe pa-sm eh. aba GENEROUS ata ako ngaun. haha
6. Ako ang nagluto ng ulam ko for lunch (even though noodles lang un) Xd. madalas kasi sa labas na ko kumakain or hindi ako kumakain pag-uwi sa bahay. and i even asked my older brother kung gusto nya din!
Ang SARAP NG FEELING grabe..
Revelations Chapter One
Ayan. napag-isip isip kong mas mabuti kung ishashare ko ung BIGGEST and MOST PROBLEMATIC problem ko. lol. para nmn gumaan gaan kahit papano ung pakiramdam ko diba? kasi almost one month na rin tong problema kong ito and kahit anong gawin ko eh di xa maalis alis sa life ko (ung problem ha, hindi ung TAONG PINOPROBLEMA ko). and the more na tumatagal, the more na nahihirapan na ko.
It all started sa FTALK (friendstertalk forums) when i had a crush on KIM. yes. maganda xa, matalino in a way, and mabait. well, dahil nga sa SECRETIVE akong tao, hindi ko sinasabi un kahit kanino pero ung mga tao nmn curious na malaman kung sino, lagi nga akong kinukulit sa YM eh. then CHESTER started to tease me to her (pero di pa nya alam na xa nga ung crush ko) and eto nmn ako, T*NGA, DINEDENY na xa ung crush ko. Xd. after several days, aun di na issue ung about sa crush ko kasi mejo di ko na rin xa crush nun, nalaman ko nalang na itong si ches eh nagka-crush na din kay kim. but they weren’t close that time. so eto nmn ako, NAGULAT, di ko kasi ineexpect na magkakacrush din pala xa sa kanya. sabi ko pa nga sa sarili ko eh “inaasar-asar mo pa ko sa kanya magkakagusto ka rin pala sa kanya”. well nung una, di ko pa pinapansin un kasi nga sabi ko nmn sa sarili ko eh di ko na xa crush. but as time goes, unti-unti kong narerealize na I STILL HAVE THAT FEELINGS FOR HER. i got jealous a bit since nagiging close na nga sila. pero NANAHIMIK nlng ako and hinayaan sila kahit ganun na ung nararamdaman ko. Basahin ang karugtong nitong lahok »

