Biyaheng Langit

Ok, sorry if i weren’t able to create a post here for a maximum of one or two hell weeks. busy lang talaga sa maraming bagay – studies and laro. i’m trying my best kasi ngaun sa school lalo na’t nalaman kong out of 453 first year nursing students in feu-nrmf, eh pang 252nd lang ako sa anatomy. well, i don’t expect too much talaga since i really don’t like the subject, but i didn’t also expected na ganun pala kagaling ung mga taga ibang sections. ung sa top 15 nga eh from sections A to G, section D (which is our section) lang ang di nakapasok. and ung mga grades ng top 15 are nasa average ng 90% above samantala ung highest mula sa section namin got only around 79%. shocks, somehow we felt embarrassed. unexplainable eh, but na-depressed kami especially me. FYI 19.4 lang ang nakuha ko which is equivalent sa 64.65%. nakakadisappoint. so ayun, i’m trying to make bawi-bawi sa grades ko this midterm kahit hirap na hirap ako. Basahin ang karugtong nitong lahok »

Sa dami nanaman ng problems ko ngaun, di ko na uli alam anong gagawin ko sa buhay ko. i know sinumpong nanaman ako ng depression ko (and wala naman akong magawa about it eh). siguro mas magandang inilalabas nalang ito kesa kinikimkim ko. mahirap – yes, sasabihin nanaman kasi ng ibang tao na madrama ako, ang arte ko, ang oa-oa ko. madami kasi ako kilalang ganyan, mahilig mag-judge at mag-critic. eh kung sarili nalang nila ang i-judge nila? nakakairita kasi sila. they’re having fun doing those things then pabiro pa nilang sasabihin yun sayo. intentional or unintentional man un, nakaka-offend sila ng maraming tao. sana makonsensya sila. at kung ganun lang din ang sasabihin nyo sakin, wag nalang po kayo magcomment dito. you know i care sa kung ano mang sabihin ng mga tao sakin and makakadagdag lang yun sa poproblemahin ko, kaya sana wag nyo nalang sabihin sakin ung mga bagay na un. Basahin ang karugtong nitong lahok »

Got tagged by ate meng, that’s all.

Copy/cut and paste the following in red font.

I have randomly selected 5 of you below to be tagged and I hope that you will similarly publish this post in your blog. You will have to tag 5 other bloggers and just keep adding on to the list. (Do not replace, just keep on adding! Yes we hope it will be a long list!)

It’s real easy! Tag others and see your Technorati Authority increase exponentially! The benefits of Viral Linking:

• One of the fastest ways to see your technorati authority explode!
• Increase your Google PageRank fast
• Attract large volume of new traffic to your site
• Build your community
• Make new friends!

The Strategist Notebook | Link Addiction | Ardour of the Heart | When Life Becomes a Book | The Malaysian Life | Yogatta.com | What goes under the sun | Roshidan’s Cyber Station | Sasha says | Arts of Physics | Dagboek | Dutch converted Asian | Enjoy Your Meal | And the legend lives | My View, My Life! | Pusang Maganda| Spontaneity | Maruism | Wapita | Unforeseen Existence | Ako ay Tamad | Biyaheng Langit | add your link next

Next, tag 5 blogs of your friends.

Me? i tagged evanz, kuya xav, shine, ate repah (the last one will be a secret) lol.

Simula bukas, Jan.15, magiging isa na akong teacher ng isang daycare sa may Commonwealth area (i think). ano kaya pakiramdam ng maging gnun – sa harap ka ng mga bata, nagtuturo, na wala kang idea kung naiintindihan ka ba nila or hindi – ano kaya mararamdaman ko? oo, ako, na isang mahiyaing bata (16 years young – considered as bata pa un. hehe) na laging kinakabahan pag nakatayo sa harap ng maraming tao at pinagtitinginan, na lagi mong makikita sa isang sulok lang at di umiimik, ano kaya mangyayari sakin? siguro nga pampaalis-kaba din un at pampalakas ng whatever-na-so-called-nilang-SELF-CONFIDENCE-and-everything, eh effective naman kaya un sakin? Basahin ang karugtong nitong lahok »

Lately mukhang nahihilig uli ako sa mga songs ng Silent Sanctuary ah, pakiramdam ko kasi parang nakakarelate ako dun eh, hehe. ewan ko ba kung bakit, siguro dala na din ng depression ko. mas nadedepressed lang tuloy ako nyan. amp, kelan naman kaya ako babalik sa katinuan? gusto ko nang sumaya! kasi naman bat pa ko nagkagusto sa kanya, pagkakatanda ko dun nagsimula lahat un eh – etong november lang ng last year. and after nun, mejo nag-iba na ung takbo ng buhay ko (aba pwede nang pang-telenobela, lol). what if, i-give up ko na kaya sya? gusto ko na rin nmn sya kalimutan (again) since in the first place, di ko alam kung kakayanin ko ang long distance relationship. well, bago pa un, i already accepted the fact that NEVER na magiging kami. pinapa-asa ko lang sarili ko nyan eh, pinapamukha ko pang TANGA ang sarili ko. FUCHSIA talaga kahit kelan! Basahin ang karugtong nitong lahok »